اذکار

پیرامون نماز

از اذان تا سلام.

بازبینی علمی: هنوز انجام نشده

این متن از کتابخانهٔ چاپی سبیل است. بازبینی علمی آن هنوز در جریان است؛ پس از آنکه دو عالِم آن را امضا کنند، هر مورد نام بازبینان خود و تاریخ را همراه خواهد داشت.

نمایش

ترجمهٔ پیش‌نویس: با ماشین از روی عربی و انگلیسی ساخته شده و هنوز هیچ عالِم یا ویراستار بومی آن را نخوانده است. هر جا سطری روشن نبود، انگلیسی را نمایش دهید و به عربی اعتماد کنید.

iهنگام شنیدن اذان

سپس دعا

اللَّهُمَّ رَبَّ هَٰذِهِ الدَّعْوَةِ التَّامَّةِ وَالصَّلَاةِ الْقَائِمَةِ، آتِ مُحَمَّدًا الْوَسِيلَةَ وَالْفَضِيلَةَ، وَابْعَثْهُ مَقَامًا مَحْمُودًا الَّذِي وَعَدْتَهُ

Allāhumma Rabba hādhihid-da‘watit-tāmmah waṣ-ṣalātil-qā’imah, āti Muḥammadanil-wasīlata wal-faḍīlah, wab‘ath-hu maqāman maḥmūdanil-ladhī wa‘adtah

یا الله، ای پروردگارِ این دعوت کامل و نمازی که برپا می‌شود، به محمد وسیله و فضیلت عطا کن، و او را به مقام ستوده‌ای که به او وعده داده‌ای برانگیز.

بخاری · صحیح — سخنان مؤذن را تکرار کنید، سپس این را بگویید؛ در روز قیامت شفاعت نصیب می‌شود. هنگام «حی علی…» بگویید «لا حول ولا قوة الا بالله» (مسلم).

iiمیان اذان و اقامه

آزادانه

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ — ثُمَّ سَلْ مَا شِئْتَ

Allāhumma ṣalli ‘alā Muḥammad — then ask for whatever you wish

بر پیامبر صلوات بفرستید، سپس بخواهید. دعا در این فاصله رد نمی‌شود.

ابوداوود و ترمذی · صحیح — «دعا میان اذان و اقامه رد نمی‌شود.»

iiiورود به مسجد · خروج از آن

1×

اللَّهُمَّ افْتَحْ لِي أَبْوَابَ رَحْمَتِكَ — وَعِنْدَ الْخُرُوجِ — اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ فَضْلِكَ

Allāhumma iftaḥ lī abwāba raḥmatik — on leaving — Allāhumma innī as’aluka min faḍlik

یا الله، درهای رحمتت را به روی من بگشا — هنگام بیرون رفتن: یا الله، من از فضل تو می‌خواهم.

مسلم · صحیح — هنگام ورود نخست پای راست، و هنگام خروج نخست پای چپ؛ دو رکعت تحیة المسجد پیش از نشستن (بخاری).

ivثنای آغازین (پس از تکبیر)

1×

سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، وَتَبَارَكَ اسْمُكَ، وَتَعَالَىٰ جَدُّكَ، وَلَا إِلَٰهَ غَيْرُكَ

Subḥānaka Allāhumma wa biḥamdik, wa tabārakasmuk, wa ta‘ālā jadduk, wa lā ilāha ghayruk

یا الله، تو پاک و منزهی، و ستایش از آنِ توست. نام تو پربرکت است، شکوه تو والاست، و هیچ معبودی جز تو نیست.

ابوداوود، ترمذی و نسائی · صحیح — آهسته، پیش از تعوذ و فاتحه گفته می‌شود.

قرآن · سورهٔ ۱

vدر هر رکعت

هر کدام 3×

سُبْحَانَ رَبِّيَ الْعَظِيمِ — سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ · رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ — سُبْحَانَ رَبِّيَ الْأَعْلَىٰ — رَبِّ اغْفِرْ لِي

Rukū‘: Subḥāna Rabbiyal-‘Aẓīm (3×) · rising: Sami‘allāhu liman ḥamidah — Rabbanā laka(l)-ḥamd · sujūd: Subḥāna Rabbiyal-A‘lā (3×) · between prostrations: Rabbighfir lī

پاک و منزه است پروردگار بزرگ من · الله کسی را که او را ستایش کند می‌شنود — پروردگارا، همهٔ ستایش‌ها از آنِ توست · پاک و منزه است پروردگار بلندمرتبهٔ من · پروردگارا، مرا بیامرز.

بخاری، مسلم، ابوداوود · صحیح — دعا در سجده بیش از هر جا به اجابت نزدیک است (مسلم).

بخش 2 · پیش از سلام

نشست پایانی به‌طور کامل — تشهد، صلوات، سپس این دو دعا، که جایشان درون نماز است، نه پس از آن — جایگاهی که بسیاری از مردم در آن اشتباه می‌کنند.

αالتحیات (تشهد)

در هر نشست

التَّحِيَّاتُ لِلَّهِ وَالصَّلَوَاتُ وَالطَّيِّبَاتُ، السَّلَامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ، السَّلَامُ عَلَيْنَا وَعَلَىٰ عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ، أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَٰهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ

At-taḥiyyātu lillāhi waṣ-ṣalawātu waṭ-ṭayyibāt, as-salāmu ‘alayka ayyuhan-Nabiyyu wa raḥmatullāhi wa barakātuh, as-salāmu ‘alaynā wa ‘alā ‘ibādillāhiṣ-ṣāliḥīn, ash-hadu an lā ilāha illallāh wa ash-hadu anna Muḥammadan ‘abduhū wa Rasūluh

همهٔ درودها، نمازها و پاکی‌ها از آنِ الله است. سلام بر تو ای پیامبر، و رحمت الله و برکات او. سلام بر ما و بر بندگان شایستهٔ الله. گواهی می‌دهم که هیچ معبود برحقی جز الله نیست، و گواهی می‌دهم که محمد بنده و فرستادهٔ اوست.

بخاری و مسلم · صحیح — ابن مسعود؛ لفظ حنفی. مذاهب شافعی/مالکی لفظ‌های بسیار نزدیکِ ابن عباس و عمر را به کار می‌برند، که همه صحیح‌اند.

βصلوات ابراهیمی

نشست پایانی

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَعَلَىٰ آلِ مُحَمَّدٍ، كَمَا صَلَّيْتَ عَلَىٰ إِبْرَاهِيمَ وَعَلَىٰ آلِ إِبْرَاهِيمَ، إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ. اللَّهُمَّ بَارِكْ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَعَلَىٰ آلِ مُحَمَّدٍ، كَمَا بَارَكْتَ عَلَىٰ إِبْرَاهِيمَ وَعَلَىٰ آلِ إِبْرَاهِيمَ، إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ

Allāhumma ṣalli ‘alā Muḥammadin wa ‘alā āli Muḥammad, kamā ṣallayta ‘alā Ibrāhīma wa ‘alā āli Ibrāhīm, innaka Ḥamīdun Majīd. Allāhumma bārik ‘alā Muḥammadin wa ‘alā āli Muḥammad, kamā bārakta ‘alā Ibrāhīma wa ‘alā āli Ibrāhīm, innaka Ḥamīdun Majīd

یا الله، بر محمد و بر آل محمد درود فرست، چنان‌که بر ابراهیم و بر آل ابراهیم درود فرستادی — همانا تو ستوده و بزرگواری. یا الله، بر محمد و بر آل محمد برکت ده، چنان‌که بر ابراهیم و بر آل ابراهیم برکت دادی — همانا تو ستوده و بزرگواری.

بخاری و مسلم · صحیح — پاسخی که آن حضرت ﷺ داد، هنگامی که پرسیدند چگونه بر او صلوات بفرستند. سپس دو دعای زیر، آنگاه سلام.

Aچهار پناه‌جویی

1×

اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ جَهَنَّمَ، وَمِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ، وَمِنْ فِتْنَةِ الْمَحْيَا وَالْمَمَاتِ، وَمِنْ شَرِّ فِتْنَةِ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ

Allāhumma innī a‘ūdhu bika min ‘adhābi jahannam, wa min ‘adhābil-qabr, wa min fitnatil-maḥyā wal-mamāt, wa min sharri fitnatil-Masīḥid-Dajjāl

یا الله، من به تو پناه می‌برم از عذاب جهنم، از عذاب قبر، از فتنهٔ زندگی و مرگ، و از شر فتنهٔ مسیح دجال.

مسلم · صحیح — به آن فرمان داده شده است: «هرگاه یکی از شما تشهد پایانی را تمام کرد، از چهار چیز پناه بجوید.»

Bدعای ابوبکر

1×

اللَّهُمَّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي ظُلْمًا كَثِيرًا، وَلَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ، فَاغْفِرْ لِي مَغْفِرَةً مِنْ عِنْدِكَ وَارْحَمْنِي، إِنَّكَ أَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ

Allāhumma innī ẓalamtu nafsī ẓulman kathīran, wa lā yaghfirudh-dhunūba illā Anta, faghfir lī maghfiratan min ‘indika warḥamnī, innaka Antal-Ghafūrur-Raḥīm

یا الله، من بسیار به خود ستم کرده‌ام، و جز تو کسی گناهان را نمی‌آمرزد. پس مرا با آمرزشی از نزد خود بیامرز و بر من رحم کن. همانا تو بسیار آمرزنده و مهربانی.

بخاری و مسلم · صحیح — به ابوبکر آموخته شد، هنگامی که دعایی خواست تا در نمازش بگوید.

بخش 3 · پس از هر فرض

از اذکار نمازها · باز کردن عنوان کامل