09سید الاستغفار
اللَّهُمَّ أَنْتَ رَبِّي لَا إِلَٰهَ إِلَّا أَنْتَ، خَلَقْتَنِي وَأَنَا عَبْدُكَ، وَأَنَا عَلَىٰ عَهْدِكَ وَوَعْدِكَ مَا اسْتَطَعْتُ، أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا صَنَعْتُ، أَبُوءُ لَكَ بِنِعْمَتِكَ عَلَيَّ وَأَبُوءُ لَكَ بِذَنْبِي فَاغْفِرْ لِي فَإِنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ
allāhumma anta rabbī lā ilāha illā ant, khalaqtanī wa anā ‘abduk, wa anā ‘alā ‘ahdika wa wa‘dika mastaṭa‘t, a‘ūdhu bika min sharri mā ṣana‘t, abū’u laka bi-ni‘matika ‘alayya wa abū’u laka bi-dhanbī faghfir lī fa-innahu lā yaghfirudh-dhunūba illā ant
یا الله، تو پروردگار منی؛ هیچ معبودی جز تو نیست. مرا آفریدی و من بندهٔ توام، و تا آنجا که می‌توانم بر عهد و وعدهٔ تو پایبندم. از شر آنچه کرده‌ام به تو پناه می‌برم. به نعمت تو بر خودم اعتراف می‌کنم و به گناهم اعتراف می‌کنم — پس مرا بیامرز، که جز تو کسی گناهان را نمی‌آمرزد.
بخاری · صحیح — هر کس آن را بامداد با یقین بگوید و در همان روز بمیرد، به بهشت وارد می‌شود؛ و شب نیز همین‌گونه است.