04ذبح
شرایط آن
1 ذبح‌کننده مسلمان، یا از اهل کتاب باشد.
2 نام الله بر آن برده شود.
3 تیغی تیز که به‌سرعت کشیده شود — هرگز نه دندان و نه ناخن.
4 نای، مری و دو رگ گردن بریده شود.
5 حیوان در لحظهٔ بریدن زنده باشد.
قرآن 6:121؛ مسلم · صحیح — «الله نیکوکاری را در هر چیز مقرر کرده است؛ پس هر گاه ذبح می‌کنید، نیکو ذبح کنید.»
محل اختلاف در عمل
بی‌هوش کردن — بسیاری از شوراها آن را جایز می‌دانند، هر گاه برگشت‌پذیر باشد و حیوان زنده بماند؛ و هر گاه پیش از بریدن حیوان را بکشد، آن را رد می‌کنند. بپرسید کدام به کار می‌رود.
تیغ‌های ماشینی — نام باید بر هر حیوان گفته شود، یا یک متصدی با نیتِ پیوسته آن را بگوید. صدای ضبط‌شده کافی نیست.
ترک عمدیِ نام — نزد ح، م و حب گوشت حرام است؛ ش آن را حلال می‌داند، چه فراموش شده باشد و چه ترک شده باشد.
تیغ را تیز کنید، نگذارید حیوان آن را ببیند، یکی را پیش چشم دیگری ذبح نکنید، و پیش از آن به حیوان آب بدهید.