05گوشت اهل کتاب
وَطَعَامُ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ حِلٌّ لَكُمْ
Wa ṭa‘āmul-ladhīna ūtul-kitāba ḥillun lakum
«و [ذبایح و] غذای اهل کتاب برای شما حلال است.»
قرآن 5:5
آیه به‌طور قطعی دلالت دارد که ذبیحهٔ آنان در اصل جایز است. اختلاف بر سر آن است که آیا فراوردهٔ صنعتیِ امروز هنوز مصداق آن است یا نه.
دو دیدگاه
جواز — آیه عام است؛ ما مکلف به جست‌وجو دربارهٔ چیزی که شاهدش نبوده‌ایم نیستیم، و صحابه غذای اهل کتاب را بدون پرس‌وجو می‌خوردند. «بسم الله» بگویید و بخورید.
خودداری — در بسیاری از ذبح‌های امروزی هیچ عمل دینی‌ای در کار نیست، نامی برده نمی‌شود، و روش‌هایی مانند کشتن با برق یا گاز، حیوان را پیش از هر بریدنی می‌کشد. در این صورت، آنچه آیه وصف کرده اصلاً وجود ندارد.
بخاری · صحیح — «نام الله را بر آن ببرید و بخورید.» هر دو دیدگاه را علمای بزرگ برگزیده‌اند.
راه میانهٔ عملی: هر جا ذبحِ دارای گواهی در دسترس است، همان را بگیرید. هر جا نیست، مسافر و کسی که در تنگناست دیدگاهی معتبر دارند که به آن تکیه کنند. این را مایهٔ تفرقه نکنید.