Ranar Juma’a

Daren da ya gabata — a karanta al-Kahf, a kwanta da wuri. Asuba — a jam’i; Sunnar da ta fi tsawon tsayuwa a mako. Safe — wanka, tufafi masu tsabta, aswaki, turare; farce da gashi. Kafin zawali — a tafi da wuri a ƙafa; raka’a 4 Sunna, sannan nafila har sai liman ya tashi. Huɗuba — shiru gaba ɗaya, ana fuskantar liman. Farilla — raka’a 2 a bayan liman. Bayan haka — 4 Sunna, 2 Sunna, 2 nafila, sannan zikirin bayan sallah. Sa’ar ƙarshe kafin Magariba — addu’a; sa’ar amsawa.

“Wankan Juma’a wajibi ne a kan kowane baligi” — mazhabobi huɗu suna ɗaukar sa a matsayin Sunna mai ƙarfi, wasu kuma wajibi.

Duk wanda ya zo a sa’ar farko kamar wanda ya gabatar da raƙumi ne; sannan saniya; sannan rago mai ƙaho; sannan kaza; sannan ƙwai. Idan liman ya fito, mala’iku suna rufe rajista su zauna suna sauraro.

Raka’a biyu kafin a zauna, ba tare da ketare mutane ba, ba tare da tayar da wani daga wurin zamansa ba. A fara cika sahun gaba.

Duk wanda ya yi wanka, ya zo da wuri, ya tafi a ƙafa bai hau abin hawa ba, ya zauna kusa da liman, ya saurara ya yi shiru — a kowane taki, yana da ladan shekara guda na azumi da sallar dare.

“Idan liman yana huɗuba, ku yi shiru.” Ce wa wani ya yi shiru a lokacinta ita kanta maganar banza ce — kuma tana ɓata ladan Juma’a.

Yi magana, ko wasa da wani abu, ko amfani da waya, ko sallar nafila da zarar liman ya fara — sai dai raka’a biyu gajeru idan yanzu kuka iso.

Ana yin su a tsaye, da zama a tsakaninsu; ta biyun ta fi gajarta. Ya ﷺ kasance yana gajarta huɗuba yana tsawaita sallah — “alamar fahimta ce.”

Kowane namiji ’yantacce, mazauni, baligi, mai lafiya. Masu uzuri: matafiyi, marar lafiya, mace, yaro, da mai jinyar wani — su Azahar suke yi maimakon haka. Dukan mazhabobi huɗu sun yi ittifaƙi, sun saɓa ne kawai a kan bayanai dalla-dalla.

Duk wanda ya karanta Suratul Kahf a ranar Juma’a, haske zai haskaka masa tsakanin Juma’a biyu. Ku karanta ta a kowane lokaci daga Magaribar Alhamis zuwa Magaribar Juma’a.

Duk wanda ya haddace ayoyi goma na farkon al-Kahf, an kare shi daga Dujal.

An halicci Adamu, an shigar da shi Aljanna, kuma an fitar da shi daga cikinta; Alƙiyama za ta tsaya a ranar Juma’a. Babu ranar da ta fi ta falala.

“Ku yawaita salati a gare ni a ranar Juma’a — ana gabatar mini da salatina.” Siga mafi cika ita ce Salatin Ibrahimiyya ta cikin sallah.

“Akwai wata sa’a a ranar Juma’a wadda babu wani bawa da zai roƙi Allah wani abu a cikinta face Ya ba shi.” Ruwayoyi mafi ƙarfi sun sanya ta a ƙarshen yini, tsakanin La’asar da Magariba; wata kuma ta sanya ta tsakanin zaman liman da ƙarewar sallah.

Ku zauna kuna fuskantar alƙibla bayan La’asar. Ku fara da yabo, sannan salati, sannan ku roƙa — lahira da farko, sannan buƙatunku, sannan ga wasu. Kada ku tsaya har sai Magariba.

Juma’a tana buƙatar jam’i: mutum uku ban da liman (Hanafi), mazauna arba’in (Shafi’i), goma sha biyu (Maliki), arba’in (Hanbali). Duka suna sharɗanta gari tabbatacce da masallacin jama’a.

An karanta al-Kahf

Wanka

Aswaki · farce · gashi

Tufafi masu tsabta

Turare

Asuba a jam’i

An tafi da wuri, a ƙafa

Raka’a biyu lokacin shiga

Sahun gaba

Shiru a tsawon huɗuba

Farilla, sannan 4 + 2 + 2

Zikirin bayan sallah

Salati mai yawa

Addu’a a sa’ar ƙarshe

An yi sadaka

An ziyarci dangi ko an kira su